هاذی القصیده الأخیره للمرحوم طاهر السلامی



ظل بالعین لتحل باب الجفون
الماینشاف احسن یبگه غالی
یالاسمک دمع اهیبلک اتغیب
بس تظهر یمسحک ردن بالی
من عین الجبل لو ینزل المای
یشربه تراب سفح الجبل تالی
الگمر نصین نص بی ظلمه نص نور
موجود وتظم نصه الیالی
لاتحله تطیح تروح ماکول
عله حالک دظل وابگه عالی
حموضه البالعنب تبعد للسنون
تلوچه بس یصیر العنب حالی
عله چتف الجبل یالشچره زرعوک
العلو ماهو الک لتگول مالی
خال وعله الخد والخد حله ویاه
الخد ایگول هاذ الخال خالی
ردت تکبر نهر اصبح للاشجار
حتی تگول حال النهر حالی
الحب مادام بیدک طایر الطیر
یحط لو صار چفک لجله خالی
من تخدم الناس تشیلک عیون
وتعاینلک تگوم بعین والی
النخله بکلشی بیها تخدم الناس
الهاذ النخله عدها راس عالی
عله بالی سوأل وشاده البال
وینه اللی یجاوب عن سوألی
اللسان شبیه یفضح سر الگلوب
من ایجاوبنی حتی یریح بالی
اذا چفی فضی یا قاری الفال
یلزمه بچفه حتی یشوف فالی
احط ایدی بجیبی ساعت العوز
حتی لا یبّین یوم خالی
اذم کلمن یگول اتسند ابمال
واحب کلمن یگول العگل مالی
ماشافو دلال بملک قارون
وملکت الحب انه ورعرع دلالی
واحد سیفی بجگاره وصفنت الیل
ومن صلیله اعرفو صولت نظالی
وعرفت السیف من عسگات العثوگ
وعرف الگصب ورماح العوالی
وعرف الغاب وجهه بساعت الماو
وعرف الجدم والظل بالتوالی
وانا بوصط المطر شترش علی مای
جامه وضیمی بیّن من خلالی
عله الواقع ثبوت وعینی علیه
ولا عیش بأمل عالم خیالی
تظم ما تظم یا غیم البالغروب
هم یصبح گمر تالی هلالی
الرسن بچفوفی لنی بظهر الکحیل
شوکت ما اشتهی اخذ مجالی
شوکت ما اشتهی اخذ مجالی