file:///C:/Users/SEYED/Desktop/91%20karbala/DSC03190.JPG

یادت همیشه به چشمهایم برابر است

گویی دلم به چشهمایت برادر است

یخنامه های شعر دلم را ندیده ای ؟

در یاد یادگاری چشمت شناور است

حیران نمانده ام  كنون غزال چشم تو

اینگونه در دلکم چون شناور است

من از تبار غریبانه ها چه گویم باز

از کوچ خود به من نگو که درد آور است

در فصل مردن کشتی به روی آبها

ساحل نشسته ی بدبخت خوش باور است!!!

هیهات  در کویر سینه ی ماها افق نبود

سنگینی غروب با شب ماخواهر است

در سبقت ادبی مانده ایم در عبث

بیهودگی به لودگیهایمان داور است

هر گاه اولین بیت غزل را کنم شروع

انگار مرده ام این بیت بیت آخر است

ای کاش

کاش ما با هم و تنها باشیم

فارغ از اینهمه تن ها باشیم

کاش ما در دل هر پنجره ای

نفسی گرم  ولی "ها "باشیم

آری از جنس کبوتر باشیم

دال پیوسته به  آزا باشیم

کودکی در بغل همدیگر

هر دو محتاج به لا لا باشیم

بار کج را که به منزل نبرند

چون ترازوی  به هم تا باشیم

کاش در رود حوادث  با هم

سنگ باشیم و شکیبا باشیم

المرحوم ایوب امیر الخنافره

ارحم ارحم:

ابیقضه لو نایم حبیبی ، طیفک امعاشر خیالی

اشما ردت انساک یشگر، ذکرک ایدور اعله بالی

رخّصت عمری  اعله مودک ،و اشتریتک سعر غالی

حقرت نفسی و هویتک و ساهرت سود اللیالی

صم رمل لمّیت بیدی و رجع منک چفّی خالی

انت اغله الناس عندی و ابد غیرک ما حلا لی

اتسلّحت و اگصدت حبک لو اموتن ما ابالی

انه ما غیّرنی بُعدک،شنهو تبعد،شنو اگبالی

و ابد ما ریدن یغیّر شرجی اطباعک شمالی

ثابت ابحبک حبیبی و بقه ثابت کل جبالی

بس بقیت چلمه ارد اگلک،اهیه اول و اهیه تالی

ارحم ارحم حته لو من صخر گلبک ،خل یرج مره اعله حالی

******

ای یا گلبی:

دمعه و تتمرجح برموشی

طاحت و شمّت عطر الورگه

******

صارت نایل غناه گلبی

و صارت شمعه و ضوّت دربی

و صارت خمره ابکاسی و شربی

ای یا گلبی ، ای یا گلبی

******

دمعه و تتمرجح برموشی

طاحت شمّت خد الورگه

******

صارت مرهم یشفی اجروحی

و صارت همی و ظیمی و نوحی

و صارت ورگه و سکنت دوحی

ای یا روحی، ای یا روحی

******

دمعه و تتمرجح برموشی

طاحت باست خد الورگه

******

صارت تعبیر احلامی

و صارت ذکری ابکل ایامی

و صارت یقضی و بین احلامی

ای یحلامی ای یحلامی

******

دمعه و تتمرجح برموشی

طاحت شمت عطر الورگه

*****

صارت قلمی حبر اشعاری

و صارت همی و جرحی و ناری

و صارت صدره اتبوح اسراری

ای یا ناری ای یا ناری

******

دمعه و تتمرجح برموشی

طاحت باست خد الورگه

******

رسمت صوره اتمثّل حبی

و صارت اول جرح ابگلبی

بس ما راوت ظیمی و شعبی

ای یا گلبی ای یا گلبی

******

سگیتک مای:

سگیتک مای من عینی****گلت بلکه الدمع یرویک

و طعمتک من لحم زندی****وگلت هلبت یغزّر بیک

و رسمیتک عله اوراق الشجر**** و احمد بیک

و اکتبلک غزل عشاگ****لنجوم السمه ایودیک

و غازلتک مثل جاهل****و من تنام الولی اعلیک

و غادرت ابحیاتی و طوعیت الروح****و حضرت ابکل وجودی و ابشوگ افدیک

و علت اعله النفس مرات****و عملت اشماردت یرضیک

و اموتن من تروح ابعید****و افزّن من یمر طاریک

تالیهه اترکتنی و رحت عنی ابعید****یمن مثلی الوکت یبلیک

و لا چنّک حبیب الروح**** و لا ذاک التعب یعنیک

چا هاذی جزات الطیب****و الیوفیک

ما یکفیک

کل هاذه العملته اویای

ما یکفیک

بایعنی و شریتک سمر ما ینقاس****عجیبه اتبع من شاریک

اخاف ادعی علیک و حوبتی اتضرّک****و ادعلیک و اگولن ربک ایخلیک

و انسّی العین رسمک گلت بلکی انساک****لو طبّگ جفنهه انوب تحلم بیک

و من شفت التعب ویاک ما غزّر**** ردت من الگلب امحیک

و لگیتک بالگلب منحوت **** و حاولت اشکثر بس ما گدرت اجزیک

******

صفنه:

صفنه ابسلام الشمس تاخذنی حد الصین

و اذکر مضایف هلی و اذکر هلی الطیبین

من چان لیل الشته یجمعنه موگد طین

ما نشعر احنه ابّرد و ابحب امس دافین

و الیوم حبنه ثلج و اهل الهوا المعسمین

******

 الحقیقه

اطلعت کلک دغش و اعرفتک  اشبیک

و کشفتهه الحقیقه امرور الایام

و چنت بالع النخله ابشوکهه اویاک

و الک چم دگه خایب بالگلب ضام

و چنت غالی و لا فد یوم رخصیت

تالیهه ابرخیص ابسوگک انسام

اعرفت ساسک رمل و ادریتک اتمیل

لچن گلت الیحب متغیره الاوهام

و طلع گلبک فحم بس ابیض اثیاب

کشفیت الحقیقه و اشفتک اصخام

******

و ایضا:

انه کربه و اوّگعیت من نخله و خذانی المد

و یزتنی ابکیفه للردمات حدرّنی و بعد مارد

و لگانی البیّه یشتعل نار یخاف امن الوکت یبرد

و جابلنی و یچمّل حطب فوگ اچلای اشما راد الجمر یخمد

و لک بسّک دطفّی النار یل شایل حقد اسود

ما ضلت بگایه و صرت صم ارماد ازود

مومن البرد بردان چه حبک ثلج تبرد

******

عنی ابعد یقاسی :

عنی ابعد یقاسی و روح و انسه البینک و بینی

و ضل ابراحتک مرتاح  و انه ابظیمی خلینی

و خلّلک ملتهی اویه الغیر شعری یضل یسلینی

و خل الظیم یفرشنی و خل الفرگه تطوینی

و لوهی الفرگه تحرگنی الدمع ینزل یطفینی

و اذا شح البصر بیه ماریدک تدلینی

و اذا گص البرد بیه ما ریدک تقطینی

نار البیه مسعورا تحرگنی و تدفینی

کل هذا الجره قسمه وین المفر یا عینی

طالع و انطبع اسود و امبیّن عله اجبینی

******

امنین اجیت:

چان گلبی ارماده طافی امنین اجیت انفخت جمره و ولّعیته

و الچمت بیه الجروح و من جدید اجروح جدد و سریته

الله لا ینطیک خایب انه های اسنین برماد الجگایر دثّریته

و اشکثر لمته و گلتله الما یحبک لا تحبه و عله المامش صبریته

و امنّت مده و گلت یمکن نساهم و العشگ خلصت قضیته

ما دریت انوب نظره اترجّع الماضی النسیته

و من بعد کل هالسنین احساب امس من فارگیته

******

لا تدور عل غلط:

اعتذر اباول کلامی و اطلب الغفران منک لو خطیت

حتی باچر اوگف ابوجهک و اگلک خویه انه اتعذریت

لا تدوّر عل غلط بحروف شعری اشما حچیت

و انتبه شنهو الاگوله و شنهو عانیت ابزمانی و مادریت

امنین اسولفلک یغالی اتحریّت

خاف اشک ایراب شعری و اتگول عنی اتسودنیت

انه صار اسنین دافن خنجر ابین الضلوع و ما شکیت

انه عشت العمر کله امدثر ابیاییم صبری و هم اظن حگی لون ادثّریت

انه بالسان الشماته اتجرّحیت

انه باسوف الخیانه اتطبّریت

انه باحبال الملامه اتچتفیت

انه دولاب الوکت فرنی ابعکس و تدوهنیت

انه میت

انه بس ارسوم امشی اعله الارض یلمادریت

انه چم مره اعثرت بدروب حسباتی و چبیت

انه چم مره ابسهام الحظ خطیت

انه مرتنی المئاسی و لا خذیت و لانطیت

انه یا انه اعله بختی ابزید و اعبید اجنته و امنیت

******

ردا علی اغینیه یاس خضر:

مرینه دیرة حمد****یمظفر النواب

وین المضایف ذکن****المشرّعه الابواب

او وین الدلال الذهب****قاطیهه من اتراب

و دورنه مامش بعد****حدر السنابل گطعه

******

ضیّعنه دیرة حمد ****و احنه ابقطار اللیل

و اسمعنه نوح و بچی****و الآه و الیا ویل

یا ریل صیح ابقهر****صیحت عتب یا ریل

جار الزمن یا حمد **** و من عدنه رک الحیل

دورنه ما مش بعد ****حدر السنابل گطه

******

الابوذية

مجانین الهوی  خمسه و نـاسات****او هم  لیلای عــافتنی  و ناسات

 

یگولون البعض  بلحب  وناسات****و انا من الضیم صار اجنون بیه

غزل نگاه

***********

يا شبي چشم مرا باچشم خود مسروركن

جان مولا يا نگاهت را زچشمم دوركن

خود نمي داني كه چشمانت چه غوغا مي كند

يا ببند آن چشم را يا چشم ما را كوركن

داغي خورشيد در لبهاي تو گم گشته است

درد لبهاي مرا دارو بده ممهور كن

از لبان بوسه خواهت كاش چينم غنچه اي

تا بچينم چشم مستت را كمي مخموركن 

سينه اي داري كه در آن كوه يخ جا كرده است

يا بكش مارا ويا آن سينه را مستوركن

آذراي آتش نشان اشتياق عشق من

يا بسوزان عشق را يا وصل را مقدوركن

روي لبهايت فقط حس پر پروانه هاست

شمع سردم را بسوزان ماتمم را سوركن

در ميان جنگل مويت پريشان خفته ام

يا وصالي ده مرا يا هيكلم در گوركن

اخر قصیده طاهر السلامی

هاذی القصیده الأخیره للمرحوم طاهر السلامی



ظل بالعین لتحل باب الجفون
الماینشاف احسن یبگه غالی
یالاسمک دمع اهیبلک اتغیب
بس تظهر یمسحک ردن بالی
من عین الجبل لو ینزل المای
یشربه تراب سفح الجبل تالی
الگمر نصین نص بی ظلمه نص نور
موجود وتظم نصه الیالی
لاتحله تطیح تروح ماکول
عله حالک دظل وابگه عالی
حموضه البالعنب تبعد للسنون
تلوچه بس یصیر العنب حالی
عله چتف الجبل یالشچره زرعوک
العلو ماهو الک لتگول مالی
خال وعله الخد والخد حله ویاه
الخد ایگول هاذ الخال خالی
ردت تکبر نهر اصبح للاشجار
حتی تگول حال النهر حالی
الحب مادام بیدک طایر الطیر
یحط لو صار چفک لجله خالی
من تخدم الناس تشیلک عیون
وتعاینلک تگوم بعین والی
النخله بکلشی بیها تخدم الناس
الهاذ النخله عدها راس عالی
عله بالی سوأل وشاده البال
وینه اللی یجاوب عن سوألی
اللسان شبیه یفضح سر الگلوب
من ایجاوبنی حتی یریح بالی
اذا چفی فضی یا قاری الفال
یلزمه بچفه حتی یشوف فالی
احط ایدی بجیبی ساعت العوز
حتی لا یبّین یوم خالی
اذم کلمن یگول اتسند ابمال
واحب کلمن یگول العگل مالی
ماشافو دلال بملک قارون
وملکت الحب انه ورعرع دلالی
واحد سیفی بجگاره وصفنت الیل
ومن صلیله اعرفو صولت نظالی
وعرفت السیف من عسگات العثوگ
وعرف الگصب ورماح العوالی
وعرف الغاب وجهه بساعت الماو
وعرف الجدم والظل بالتوالی
وانا بوصط المطر شترش علی مای
جامه وضیمی بیّن من خلالی
عله الواقع ثبوت وعینی علیه
ولا عیش بأمل عالم خیالی
تظم ما تظم یا غیم البالغروب
هم یصبح گمر تالی هلالی
الرسن بچفوفی لنی بظهر الکحیل
شوکت ما اشتهی اخذ مجالی
شوکت ما اشتهی اخذ مجالی

الفراق

قال الاما الصادق علیه السلام:

من قال فینا بیت من الشعر فقد بنا الله له بیت فی الجنه.

وانا بدوری اعزی اولاد مدینتی المحمرا (خرمشهر) و عبادان (آبادان) العزیزه بفقدان اسود الشعر و الادب الشعبی و خدام اهل البیت و الطهارا الا و هما الذین انعرفو بخدام العباس (ع).

 الاستاد سید ناظم الهاشمی (ابو سجاد) الذی ثبت ولائهو و اوسمع صوته الی العالم العربی و الاسلامی بقصیده (کاس و ناس) قصائد خالده اخری.

و الاستاد طاهر السلامی (ابو حنین) الذی خدم بیت العدنانی طوال حیاته الشعریه و الذی انعرف فی جمیع انحا خوزستان الباسله هو الذی هز العراق و دول الخلیج بقصائده الرنانه الذی تدهش من سمعها .

انشالله تعالی الله یغفر لهم ذنوبهم ببرکت صلوات علی محمد و ال بیته الکرام . 

انا لله و انا الیه راجعون

 

ابوذیه. فی حق اهل البیت

في مدح أمير المؤمنين علي بن أبي طالب (عليه السلام)

نفوس اهل الضغاين من فتاها

وفــتوات الملاحـــم مــن فتاها

أنـــشـــدك عن الامه من فتاها

ويـــا هــو الرفع رايتها العليه

* * *

في مصاب الطاهرة فاطمة الزهراء (عليها السلام)

مضـــرار الـــدهر للــزهره ولاهي

وگـلــبــها حگـه لو يــجزع ولاهي

لا هي الحــظت بالـــهادي ولا هي

تخلصت مــــن افـــعال الجــــاهليه

* * *

في مصاب الإمام الحسن بن علي (عليه السلام)

فـــرح ما شفت طول العـــمــر بسـهام

ومســـيل الدمع ظل يــسيل بـــســـهام

الحســـن نعشه وسافه انرمــه بسهام

ومنعــــوا دفــــنه يــــم ســيـــد البريه

* * *

في مصاب الامام الحسين بن علي (عليه السلام)

العـــلـه عــاف العله شانه ورحلك

وزمانك ما صـــفــه ساعه ورحلك

تــگـــطَّع جســـمك الطاهر ورحلك

تـــوزع شـــمله مـــا بـين آل اميه

* * *

ندبة للامام الحجة بن الحسن (عجل الله فرجه)

يـــبو صالـــح نـجومك علن وفلان

احــــل ويــــاك حبــل العتب وفلان

دينــــك طـــاح بيــــن فــلان وفلان

انـــوله لاچــن ولـــوه اشلون وليه

* * *

دليـــلي ابسـهم يبن الحسن مرمي

وعليك الدمـــع دم ايــســيل مرمي

ديـــنــك بيــــن هـــذا وذاك مـرمي

اجـــنـــازه ابلا أهـــل ظـــلت رميه

* * *

خطاب العقيله زينب لاخيها العباس (عليه السلام)

الــگــلب بـــالعزم صبــرته ومنته

وفرشته اعله الترب يـــمك ومنته

منته الكـافــــــل ظعـــوني ومنـــته

الجبتني وياك ليـــش اگــطعت بيه

* * *

اهمومي هموم فوگ الگلب منتل

وســــبّاح الـــدلـــيل إعــليك منــتل

گـــوم ارجــعــنه يـــا عباس منـتل

جبــتــــنه ويــاك لـرض الغاضريه

* * *

الـــدهر شتـــت شـــملنه بالظعينه

ودلـــيــلي سيـــوف اميه بالظعينه

وســافه الــشــمر يحدي بالضعينه

وابـــو فــاضـل عــلى الغبره رميه

* * *

يعــــباس اســتــمع عـتب ولا ماي

غـــريــبه وزادت ابفگدك ولا ماي

مهــجــنه بالعـطش تلهب ولا ماي

يخـــمد جـــمر لــوعتــــنه السريه

* * *

عن لسان حال الصابره ام البنين (عليها السلام)

الـــليالي ما اصــدلهن ولا عــــون

دعـتني لا ضمد عندي ولا عــــون

لا عـــباس لا جعــــفر ولا عــــون

ولا عثـــمــان كـــلها اگــطـعت بيه

* * *

خطاب زينب لأخيها الحسين (عليه السلام)

يـــبو الـــسـجاد گلي شصار وجره

أهــيّــس نــار حـــدر الظـلع وجره

يگـــلــها الطفـــل دمـه سال وجره

رضـــيــع وفــطــمته سـهام المنيه

* * *

عن لسان حال ام كلثوم في غربتها

رهــــيــف العــسر لظلوعي حدبها

وشبيه الگوس والحـــاجب حـدبها

الظعاين عگـــب حـــاديها حدبـــها

الشمـــر وايـشومر ابسوط الرزيه

* * *

لسان حال الامام زين العابدين (عليه السلام)

اون ونحـــب وانـوحن وحن ويهاه

على الراح وچـــبـدتي ابنار ويهاه

الي والد شــبــيــه البـــدر ويـــهاه

الـبـدر عجـــبه ايــتوسد عــالوطيه

* * *

في شجاعة مسلم بن عقيل (عليه السلام)

بـــنه بـــيت العـــزم سيفه وحيفاه

عجيد ويدوي بالـكـــوفه وحيــــفاه

اخـــذ مـــن الخــصم حگـه وحيفاه

وغـفـت عــينه على سروج المنيه

* * *

خطاب سكينه بنت الحسين (عليه السلام) مع عمها العباس (عليه السلام)

لســـاني يلـهج باسمك ورديت

وعساني مثـــلك اتوذر ورديت

اجيـتك للنهر انحــب ورديـــت

خفــــت لــن النهر يشتمت بيه

* * *

خطاب الرباب لولدها عبد الله الرضيع

ضمـــيري ابكعـــبة المحنه يطفلي

ومهجتي من تشـــب دمعي يطفلي

آنـــه امـــك واهـــز مهــدك يطفلي

نســـيـت امصـــوب ابـسهم المنيه

* * *

خطاب رمله لولدها القاسم بن الحسن (عليه السلام)

يجـاسم يـــبني حيلي عليك دمعاي

ودلـــيلي بــالنحب والـنوح دمعاي

اشلون اصبر وانشّف سيل دمعاي

وشفـــت دمــك يسيل اعله الوطيه

* * *

خطاب ليلى لولدها علي الأكبر (عليه السلام)

راســـي علـيك يالاكبر يشبلاي

وجمر فگـــدك ابدلالي يشبلاي

لوين أبعدت عــن امك يشبلاي

وعفتني بالغـرب واگطعت بيه

* * *

خطاب الطفله العليله لدار الاهل والاحبه بعد الفراق

الفـــلك مـــا يعتدل بالعكس يا دار

ولا ينشف دمـــع عــيـــناي يا دار

يــــدار الاهـــل اهــلـچ وين يا دار

گـــولـــي ولا تــخــليها خـــفــــــيه

* * *

جواب الدار لها

يــــهالتنشد عـن اهلي وين ماوين

تعنّوا كـــربـــله والظـــعن مــاوين

اشـــتــظن گـلبي عليهم ابد ماوين

يون وينوح كـــل صــبح ومـــسيه

* * *

خطاب الطفله حميده مع والدها مسلم بن عقيل (عليه السلام)

زمـانــي عگـب عينك سلمتني

او راحـــات النــوايب سلمتني

رحــت عــدمن يـبويه سلمتني

يــتــيمه ويـا شهم وصيت بيه

* * *

عادت کردن سخته

نذار بهت عادت کنم

....جدایی سخته گل من یه روز تو از این جا می ری .

..می شکنه تنها دل من نذار بهت عادت کنم

...دچار یعنی موندگار تو که نمی مونی پیشم

...داغتو رو دلم نذار نذار بهت عادت کنم

...تا که جدایی سخت نشه نهال عشقو بسوزون

 ...تا که یه روز درخت نشه ما که بهم نمی رسیم

..حتی توی خواب و خیال قسمت ما یکی نشد

...حتی توی فنجون فال نمی شه این پله ها رو دوتا یکی کرد و رسید

دیواره سنگه بینمون نمی شه دیوا رو ندید ... نذار بهت عادت کنم .......

شوخی شوخی

 

 دستمال كاغذي به اشك گفت:

 / قطره قطره‌ات طلاست / يك كم از طلاي خود حراج مي‌كني؟ /

 عاشقم / با من ازدواج مي‌كني؟

/ اشك گفت: / ازدواج اشك و دستمالِ كاغذي! / تو چقدر ساده‌اي / خوش خيال كاغذي! / توي ازدواج ما / تو مچاله مي‌شوي / چرك مي‌شوي و تكه‌اي زباله مي‌شوي

 مذکر بودن ? - دختر نيستيد 2 - هميشه خودتون هستيد(100 مدل آرايش نمي کنيد) 3 - فقط شما مي تونيد رئيس جمهور بشيد 4 - فقط شما مي تونيد بريد ورزشگاه آزادي و فوتبال ببينيد 5 - براي دعوا کردن به بابا يا داداش بزرگتر احتياج نداريد 6 - توي اتوبوس جاي بيشتري نسبت به دخترا داريد 7 - در کمتر از 10 دقيقه مي تونيد دوش بگيريد 8 - هر جور که حال کنيد لباس مي پوشيد 9 - در کمتر از 2 دقيقه لباس مي پوشيد و آماده مي شيد 10 - و مهمتر از همه اينکه شما هيچ وقت نمي ترشيد

 شبي غم با دل من گفتــگو کرد مــرا با چشـمهـايت روبــــرو کرد دلم مي گفت :«هرگز عاشقت نيست» ولي دست دلم را گريه رو کرد

 وقتي كبوتري شروع به معاشرت با كلاغها ميكند پرهايش سفيد ميماند، ولي قلبش سياه ميشود.... دوست داشتن كسي كه لايق دوست داشتن نيست اسراف محبت است- دكتر علي شريعتي

سلام علیکم اخوتی

انشالله در اسرع وقت برایه شما دانشجویان عزیز دانشگاه شهید چمران شعر  در وصف پیامبر اکرم خواهم گذاشت

مرسی از اینکه به وبلاگم سر زدید . من موفق نشدم که براتون ایمیل بفرستم برایه همین تو وبلاگ خودم جوابتون رو میدم

موفق باشید

موسوی

ابن عم الورد

أني من حكي أذا أنشد عليك
وحكهه تسكت ناسك ومحد يرد
ردت أعرف منين لو ألمن تعود
ثاري أنته أتصير أبن عم الورد
يطيب من عطرك أذا شمه العليل
وحته لو ميت أظن روحه ترد
فضه كاع أخدودك وتبجي عليك
وشام بخدودك طلع مدري سعد
أنته من تمشي تره يطول الطريق
يسوي نفسه القرب لجدامك بعد
وأنته هالكد ماطري وخصرك يميل
حته متدنك كمت لا تنعكد
وحكه ثوب اللابسه ويلزك عليك
هيج ماحالم كبل يحضن زند
مره شياب بدرب سلموا عليك
صافحوا جفك كبل رجعوا ولد
تيهت عكلي وكلت خل أستخير
وسهله بالسبحه كلت وأقره الحمد
أنعرفت الخيره تره بخرزه تزود
وأنته زادت خيرتك زوج وفرد

صدیقه

صديق ..!!

اشلون اكَدر

ارهم وياج

وانتي اشلون احسبنج ..صديقه




نسيتي الحب يا عمري وذيج الاشواك

ونسيتي اللهفة والبسمة البريئة


وهم ......... كل الوجوه العاشت وياي

بس وجهج احسنه حقيقه

تمر بيه الدقايق جانت اسنين

وهسه سنين تنقاس بدقيقه

حديقه الدنيه صـح .بس انتي الورود

وبلايا الورد ما تسوة الحديقة

اجيتج معتني وكتلج انا اهواج

بس يا للاسف كلتي صديقة

احبک والله حبک

احبـــــــك مو لان انت حلـــــــــــو لا

لان روحي اللتقت كبلــــــــي ولك بيک

اذا انت تمر على الاعمة يصيــــح الله

والخرس لــــــــون حاجيتة يحاجيـــك

اذب كلبي علـــى سهمك وانة مجروح

واكلك ديــــــر بالك اخــــــــاف ااذيك

اجرحني ولك بس كون علـــــــة كيف

لان انت ويــــة دمي واخاف ابديـــــك

اجرحني ولــــــك بس كون مامـــــوت

حتة مــــــــــــــــن يتهمونك ابريــــــك

على المراية وكفـــــت ما شفت وجهي

وشفت وجهك طلعلــي وكمت احاجيك

وثبت بمرايتي وجهـــــك مرايــــــــات

وابـــــــــــــاوع وجهه مرايتي بيــــــك

بكذلتـــــــــــك شد ركبتي وطلع الروح

اريدنه بعـــــــــــد تتقرب عليـــــــــــك

انت بحضنــــــــي واكـــــــول بعيـــــد

اريدن هيج كــــــون انة انخبط بيـــــك

بيا شـــــــارع مشيت كبالي الاكيــــــك

افــــــــــوت بغيـــــر شارع هم الاكيك

ارد للبيــــــت كبلي الكـــــــــاك بالباب

اطــــــب كبلي تطب وتكلي اتانيـــــــك

بغيـــرك فكرت كلت حتــــــــــة انساك

طلع غيرك يشبهـــــك وفكرت بيـــــك

كلش مـــو طبيعي ودخــــــت كلش بيك

وداخـــــت من حجيت ويــــــاك كلماتي

من حلاتك سيـــــــــد وينكالك مـــولاي

مـــــن كــد ما دخت كتلـــــــك يمولاتي

شفتـــــك غوشت عيني كمت ما اشوف

درة عينـــــي صفح شافتك ذاناتــــــــي

تسوة الدنية عندي من اكعــــد ويـــــاك

وبدونك كلشي مــا تسوة دنيتــــــــي

من اطب البيتكم اشبــــك على الباب

ويشبكــــك بابنة من تطب بيتــــــي

فرق مابين عمــــري وعمرك هواي

وكمت لخاطرك اصبــــــــــغ لحيتي

اتأذة اذا وي غيــــــــرك ارتـــــــاح

وحيــــــــل ارتاح اذا منــــــك اذيتي

وغيرك مـــــن يمدني العمر ما اريد

واريد وياك لـــــو يمــــــــــك منيتي

قضيتي وياك ابد خلتني مـــا اشوف

ودعي مــــن الله ما تنحل قضيتــــي

عليك العيـــــن تبجي ليــــل ونهـــار

واكله شعطلــــــج شو مــــــا بجيتي

يوصي احنة بجهالــــة الرايد يموت

وبس اسمك لكوة اهلي بوصيتـــــي

على غيرك ما نحت ما بية حيل النوح

وعليك شكد حلـــــو يونسني نوحي

وكضيت زيارتي بـــس اندعيـــلك

ونسيت وداعتك اندعي لــــروحي

جنت من روحي ضايج كبل لا الكاك

وكلساع اكول لروحي دروحــــي

هسة لا بعد من روحي ما اضوج

اضوج شلون وانت الصرت روحي

انشع حيل من تلجملي الجــــروح

واظل مقهــور لو طابت جروحي

اعتبرت الـــــــي يداوني يلجمون

وتلجــم بية واعتبرك عــــــلاجي

سجين بحبك انة ومتاني الفـــراج

واصلي واندعـــي لا يجي فراجي

محتاج الحنانك حيــــــل محتـــاج

ومحــــد غيرك يسدلـــي احتياجي

واذا عطشـــان يلكة نهر مثـــلك

مـــا معقـــــول يفتر عالسواجي

تحرجني بقصــــد واطلع الروح

واكول للروح ما يقصد احراجي

ابو الاطبع المزاجي شكد اكرها

واموت عليك جة طبعك مزاجي

گلایه من

هر چه گلايه دارم بر باد مي نويسم

با بغض ساكت خود فرياد مي نويسم

بي ياد چشمهايت دي با من است هميشه

اسفند عشق خود را مرداد مي نويسم

شهريور نگاهت ارديبهشت من شد

با سبزي نگاهت خرداد مي نويسم

با هر بهانه تو صدها بها گرفتم

نازت اگر بگيري ايراد مي نويسم

دادي اگر تو دادم داد تو را نويسم

ورنه هزار قصه بيداد مي نويسم

شيرين اگر نباشي اي ليلي زمانه

با تيشه روي سينه فرهاد مي نويسم

لطفي اگر نمايي با زاغ ابروانت

در اين خرابه دل آباد مي نويسم

صد ها اسير دارد زنجير زلفهايت

با كسب يك اجازه آزاد مي نويسم

هرگز نترس بانواينكه گلايه گويم

هر چه گلايه دارم بر باد مي نويسم

وداعک

وَداعُكَ قَلبي إِذ رَحَلتَ أَليمُ وَ حُزني عَلى
تِلكَ الدِّيارِ جَسيمُ

رَحيلُكَ لَم يَترُك لِعَيشي لَذاذَةً  فَحَلَّ عَلى
وَجهي بِهِنَّ وُجومُ

وَلَيتَ فُؤادي إِذ رَماكَ بِسَهمِهِ  يُصَوَّبُ سَهمٌ
في الفُؤادِ مُقيمُ

فَيا وَيحَ وَجهي إِذ تَشُقُ دُموعُهُ  عُيوناً وَ ما
دونَ العُيونِ هَشيمُ

شَكَوتُ إِلَيكَ الرّوحَ أَمسَت بِعِلَّةٍ  فَكُلُ
صَحيحٍ في سِواكَ سَقيمُ

وَكُلُ مُحِبٍّ قَد تَصِلهُ بِنَظرَةٍ  سَعيدٌ وِ إِن
جارَت عَلَيهِ هُمومُ

فَأَنعِم بِمَن مالَت إِلَيهِ بِوَصلِها  يُزَيِّنُهُ
في العاشِقينَ نَعيمُ

وَإِن يَجحَدِ الإِنعامَ لا عَاشَ بَعدَهُ  وَمَن
يَجحَدِ الإِنعامَ فَهوَ لَئيمُ

وَ يُنجِبُ قَلبي في هَواكَ مَحَبَّةً وَ إِن عاشَ في
حُبٍ سِواكَ عَقيمُ

إِذا أَنتَ لَم تَرعى وِدادً مُحَكَما  فَلَستُ أَرى
شَوقي إِلَيكَ يَدومُ

أَلَستَ تَرى خَوفي عَلَيكَ مَلامَةً  وَ أَنَّ فُؤادي
عَن سِواكَ حَليمُ

فَإِنَّ قُصوري عَن سِواكَ مَلالَةٌ  وَ إِنّي وَ إِن
أَقسو عَلَيكَ رَحيمُ

وَإِنّي إِذا جَارَ المُحِبُّ نَصيرُهُ وَإِنّي عَلى
ظُلمِ المُحِبِّ كَتومُ

فَلَيتَكَ ما زَيَّنتَ لِلهَجرِ رَايَةً  وَ لَيتَكَ في
جَورٍ عَلَيكَ كَريمُ

وَ لَيتَكَ ما سُقتَ الفُؤادَ لِغَيظِهِ  وَ لَيتَكَ ما
اغتاظَ الفُؤادُ كَظيمُ

وَلَيتَكَ إِذ هَبَّت عَلَيكَ نَسائِمٌ  مِنِ الشِوقِ
إِذ تاقَت إِلَيكَ تَهيمُ

فَهَيَّأتُ رَحلي كَي أُداويَّ عِلَّتي  فَحَيثُ
تَوَلّى الرَّحلُ حَيثُ أُقيمُ

يُخالُ جَوادي في الفَيافي سَبيكَةٌ  مِنَ اللَيلِ لا
شَوبٌ عَلَيهِ دَهيمُ

وَسِرجٍ كَمِثلِ التاجِ زَيَّنَ ظَهرَهُ  وَ مَتنٍ
كَمِثلِ البُرجِ فَهوَ عَظيمُ

تَراهُ إِذا استَعصى يَقُدُ خِطامَهُ سَريحٌ وَ إِن
يُبقي عَلَيكَ كَريمُ

تَليعٌ ضَليعٌ لا يُشَقُ غُبارُهُ  يَصولُ فَتُلقى في
القُلوبِ سُمومُ

وَ يَرجِزُ أَن لَو كانَ يَعلَمُ عِلَّتي  فَيُسمَعُ
شَدوٌ في الأَصيلِ رَخيمُ

يُطَبِّبُ جُرحي لا يَمَلُّ وَإِنَّهُ سَديدٌ لَدَى
الهَيجاءِ جَدُ غَشومُ

فَإِن كُنتَ في عِشقِ المَهَاةِ مُعَبَّدٌ  فَإِنّي
لَفي عِشقِ الجِيادِ زَعيمُ

عَلَيها يُشَدُّ الرَّحلُ وَ العِزُّ بَيتُها وَيُعقَدُ خَيرٌ في النَواصي يَدومُ

بیت ابوذیه. الی الذین بدلو العزه بذله

لو ساس بیتک مجد ماینهدم لو  عمر

مره تعز لو تذل تکفی دهر لو عمر

تدری الفخر للزرع مو بس حصد لو عمر

ویاک هذه الحچی ما یخص دیره وحی

و انشد ضمیرک لون ما مات بعده وحی

ابوحده ارید انفرد عوف الحدیث و وحی

امک البیک اطلگت ندبت علی لو عمر

                                                                     الی الستاد راضی الفیصلی

    

ردا الی بن لادن بعد استشهاد شیعه اهل البیت عله ید هذه المجرم

حسبالک نخاف و ما نروح انزور توگف بلدرب و چلابک اتهدهن

جماعیه المقابر نصه للزوار مو انته التردهن ذاک ما ردهن

علیه صایر مجاهد لحیتک شبرین و ثیاب القجر للرکبه لابسهن

سفاره ابکل بلد مبنیه لسرادیل اذا انته مجاهد رو فجرهن

تگطع راس شیعی و تدعی السلام و براسه الجنان اترید تدخلهن

عباده حجاره الشیعه لیش اتگول لئن عقلک حجاره وهذنی یعقلهن

دگلی اشمالک انته امنلجرف مختول جای اسجد علیهن ما سجدت الهن

مثل ما حضرتک تسجد عله السجاد شو محد یگلک جای تعبدهن

قصدنه المحتوا مو بلضریح انبوس ولا هنه المعادن تعنی بوستهن

بس ندری ابعلی  واگف ورا الشباچ ندنی الشفایف حتی یختمهن

ینعرفن لئن مادام مختومات الله ایحرم اعله النار چویتهن

وگللک بعد عن عصمه اهل البیت و انته ابیا شریعه اترید تنکرهن

ولایتهم جنح و اعمالنه احنه طیور وذا نگطع جنحن یاهو یرفعهن

ما تصعد صلاته الینکر الکرار لئن طرق السمه بس علی یعرفهن

علی الرد الشمس اکبر جسم بل کون بس اچفوف سائل یعجز ایردهن

علی اللبس الخادم ثوب اجد من ثوب و ثیابه الثمل للموت لابسهن

علی و لو لا علی الکلهن یحلهن چان و علی الی ما یحلهن حیدر ایحلهن

نعم من موسی اکرم انته یا کرار وحق وادی طوی و لگله اخلعهن

لو موسی النبی داخل طوی ابنعلیک چان رب العرش گله ابقه لابسهن

خیبر یفتهم ما عاندک عل باب و لون امعاندک چان حیطانه تشلعهن

اسرع منطلق بلدنیه هوه الضوء و انته النور حیدر یعنی اسرعهن

لیش التگص راسه اعیونه مفتوحات لئن مل یلحگ علیک اشلون یطبگهن

لذالک بلحرب یتلمسون الروس من تخطف علیهم خاف گاطعهن

و البطران اجانی ایگلی لیش اتزور و منهو ایگول القبور اتفید زائرهن

ولک شوف القبب ما بیه ذره تراب جبرائیل ینزل بیده یمسحهن

لو مسلم صدگ اتناقش انه ویاک بس اصلا حرام افکارک اسمعهن

عصه موسی های التخدم الغنام لئن ربنیه الغنم عل عصه فظلهن

و افظل من محمد عندک العصاه تفاهاتک هذنی اشلون اناقشهن

معروفه المذاهب سنه شیعه اخوان انته منین لا منهم و لا منهن

تظل خمسه الاصول و الرابع الکرار و تظل سبعه الکبا ئر و انته ثامنهن

هوسات للاستاد راضی الفیصلی

رفت راية العباس يم حسين أبو اليمة
ونظرها للجيوش حشود كلها بايعه الذمه
خلزها بخزرة عيونه وما جن فزع من دمه
والخايف ما يبلع ريجه

مايبلع الريج الخاف وما تترامش جفونه
من شاف القمر عباس متعلي على ميمونه
يدري بطبعه من يزعل يجدح غضب بعيونه
مايبرد لو دخن سيفه

مايبرد عضيد حسين من يتوسط الجيمان
والراوي شكتب من شاف بس مراكض الفرسان
شي لشي تصيح بصوت بالك تقرب الميدان
هد العباس على الحومه

هد ابن الوصي حيدر وقلع من الطفوف الباب
وشاف بصولته الماشاف بدر وخيبر وأحزاب
مدري الثار عج تراب ولو غيم عليها ضباب
تترادم قامت خيل وخياله

ترادم الخيل بخيل والفرسان شي بشي
وما ينعرف بين الجيش الميت منو منهو الحي
انصبغت ساحة الميدان من دموم أهل الغي
من سيل الدم ضاع الشاطي

ضاع الشاطي والعباس واقف يم المسناة
رغما على صفوف القوم داس على الخشوم وفات
كل بيرق بشياله طواه وكفت الريات
بس راية الخضرة منشورة

بس راية قمر عدنان رفت غصبا على الشوس
وضلت تارسة الوديان قطاع الزلم والروس
رد من النهر والجود من غيرة ووفا متروس
جرفين الشط مد زنوده

مد زنوده أخو زينب ومثله ما وفه وفاي
وراية شرف منشورة ترف للرايح وللجاي
لليوم الفراة ينوح ويسلم عليه الماي
والما صدق ذاك الشاطي

للشاعر: راضي الفيصلي
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

__________________

طریقی مع الزمن

عجز قلمي.. وذرفت دموعي .. وطال السهر وغاب القمر

وبقيت وحدي أستذكر بعض الصور ..

لمحت جرحي وآهاتي همي وأحزاني ..

واشتقت الى فرحي وأحلامي ...

مضيت في طريق الآهات .. أبحث عن بعض المسرات

فلم أجد سوى تلك القصاصات .. قصاصات دهري الكئيب

مضيت أكثر أبحث عن المزيد .. فلم أجد شيئا جديد ..

بعض من تلك الأفراح .. وبعض من تلك الآهات ..

شريط يعيد نفسه باستمرار .. لأجدني أستعيد نفس الذكريات ..

وأسقط من كثرة الآهات .. وأعيش لأموت آلاف المرات ..

لأعود وأحيا من جديد .. وأعيد ذلك الشريط ..

من منا يرغب في أن يكون مجرد لحظات ؟!!

لحظات لاتحمل سوى تلك الآهات ..

سئمت شرب الماء السقيم ..

سئمت طلوع الشمس لتحمل المزيد من الآلام ..

سئمت غروب الشمس لأسهر وحدي مع ذلك القمر ..

ليهرب وأبقى أنا سجينة الدهر ..

أبحث عن المفر فلا أجد سوى ذلك القدر ..

سئمت نفسي عالمي ونفسي ..

عالمي الذي كان يحمل أجمل الصور ..

دمر من قسوة الدهر ...

أصبحت بلا عالم يؤيني ..

تهت في ظلام العالم المخيف ..

بكيت وبكيت فلم أجد سوى صوت دموعي ..

ليكسر صمتي ولتندمل جروحي ..

أشعر أن الكون اتفق لتعذيبي ..

لا أحد يعرف مدى جنوني ..

يوما ما سأرفض ظلام هذا العالم ..

وسأعود لبناء عالمي ..

سألملم جرحي وآهاتي حزني وزلاتي ... لأصنع عالمي الجديد .. وأهرب من الظلام المخيف …..

الى مكــــان أبعد مــن الـــبــعــيد ....

این پنجتا (2)

براي همدليهايت دلم ناگفته ها دارد ز دوريت دلم بي تاب و يکصد غصه ها دارد نگاهت را ز من کردي دريغ اي گل و رفتي هان نگفتي بلبلت گريان همه شب ديده ها دارد چرا از من گريزاني مگر از من چه بد ديدي دريغ از خود مکن عشقم که در خود قصه ها دارد نگاهم راز چشمت را نفهميد و جدا گشتيم وداعي اين چنين با من نگارم بس جفا دارد شدم تنها و ديده پر ز خون اينک مکن با من غريبي کز غريبي نسل عاشق کشته ها دارد کشيدم بار اين غم را به دوشم نازنين اما ندانستم که شمعي چون تو صد پروانه

يقين آنان كه پژمرده شدند اميدي براي طراوت نداشتند

داشته باشی و از تجربه های قبلی استفاده کنی دلت رو بدتر میشکنه و میذاره میره بد دیگه هیچ چی برات مهم نیست و از اون به بعد می شی اون آدمی که هیچ وقت نبودی............ واگه یه آدمه خوب باهات دوست بشه تو دلش رو می شکنی که انتقام خودت رو بگیری و اون میره با یکی دیگه........ اینطوریه که دل هم رو میشکنن و کسی دیگه به عشق احترام نمیذاره

براي همدليهايت دلم ناگفته ها دارد

ز دوريت دلم بي تاب و يکصد غصه ها دارد

 نگاهت را ز من کردي دريغ اي گل و رفتي

 هان نگفتي بلبلت گريان همه شب ديده ها دارد

 چرا از من گريزاني مگر از من چه بد ديدي

 دريغ از خود مکن عشقم که در خود قصه ها دارد

 نگاهم راز چشمت را نفهميد و جدا گشتيم

 وداعي اين چنين با من نگارم بس جفا دارد

 شدم تنها و ديده پر ز خون اينک مکن با من غريبي

 کز غريبي نسل عاشق کشته ها دارد

 کشيدم بار اين غم را به دوشم نازنين

 اما ندانستم که شمعي چون تو صد پروانه دارد

بزرگي مي گفت : يادت باشه به کسي دل نبند چون اين دنيا اينقدر کوچيکه که دو تا دل توش جا نميشه اما اگه دل بستي مواظب باش اونو از دست ندي چون اين دنيا اينقدر بزرگه که ديگه نمي توني پيداش کني

 

 

ابوذیه میلاد

این  شعرها رو یکی از خوانندگان این وبلاگ فرستاده و گفته که تو وبلاگ نمایششون بدم منم همین کار  رو کردم  و لی بهضیاشون وزن ندارند ببخشید دیگه نمیتونم کاریشون کنم

حبك يابو السجاد بعيوني شلهة
او تصب عليك دمعه اتكول شلهة
تودك بس تناشد بيك شلهة
تريدك دوم تروي جفوف اديه
***
ودينه
وحك الوالي عالشيعه ودينـه
الك ياحسين هل مـأتم ودينــه
لو كَصو رجل منه ودينــــــــه
نبقه عللعهد ونزور اجينــه

’’
’

عشكَتك ولعشك شاهد أمامي

انا البيك ارد اناشد دوم امامي

ويضل فكرك يطر اسمك امامي

يل اسمك فخر للهاشميه
***
الغيرك ما جرت دمعه ولامــــــــــاي
ومصابك وسط كَلبي ولامــــــــــاي
يسعر وخلي الشامت اليحجي ولاماي
ياحسين اليحبك من يلومـــــــــــــــه
’
,
علينه الكَاع من الحزن يـــــــارت


اودموع العين عالمضلـوم يارت


يارت ياريت الغاضريه اليــوم يارت


تعيد ايامهة وموتتنه بيهة
,,
,
وحك ذاك القبرعايش وحي بيه
ولحوت البلع يونس وحي بيه
ولدم الجره بنحرك وحي بيه
كلنبضه ونفس بسمك طريه
***
محلاها الصلاة بليل وتراك

او جثيره اجناب عادتنه ولتراك

ما عفنه العقيده بيوم يتراك

اظلم ولنهار ايشح علينه
***

هاك اخذ كَلب وعين يقرا علامن ..علم

ودمع يجري انهار المن علامن..لمن

لجلك يبو السجاد رافع علامن..اعلام

لو حزن لوبفراكَـ خطنه ولوانه
***
تموت الناس عاده وحينه يشيعه

لآن هذا اصلنه وجيت اشيعه

احنه بل اصل سنه وشيعه

لاكن بلعقيده احنه اوليه
***
بحال السيدة زينب ع
,
ونهة




علت فوك الاعالي ونتي ونهة
انه زينب يبو فاضل جيت ونهة
ابجتلكم خويه جا العهود ونهة
شو حرمه وغريبه بدار اميه

’’

احن حن الحمام عليك لاحن
صرت بس للمصايب ضيم لاحن
بسهام ال اميه شلون لاحن
صدرك يا كريم الطالبيه
***
جثيره احزاني يلوالي وهم هم


غريبه وظاك صدري الظيم هم هم


من كثر المصايب شيعتك هم هم


بدموع وحزن عزو عليه
***
يرها
تجر بيه المصايب وانه يرهــــــا
صرت حرمه وغريبه بعين يرهـا
ياعباس المصاب اشلون يرهــا
وشوف بعيني ذبحتكم سويــه

فالگیر

فالگیر 

فهمید دارم حسرتی، داغی، غمی ؛  فهـمید

از حجــم اقیــانوس دردم شبنــــــمی فهمید

می گفت یک جــایی دلم دنبال آهویی است

فــال مــرا فــهمی نفــهمی مبهــمی فـهـمید

این کـولی زیبــا دو مــاه از ســـال می آمد

وقـتی کــه می آمد تمــام کــوچه می فهمید

اوداشـت هفـــده سـال- یا کمــتر- نمی دانم

مـی شد از آن رخسـار زرد گنــدمی فهمید

امسـال هــم وقتـی که آمد شهــر غـوغا شد

امسـال هــم وقتـی کــه آمـد عالــمی فهمید:

مـو فالـگیرم... اومدم فالت بگــیرم.... هـا

فهــمید دارم  اضـطرابی ،  ماتمـی ؛  فهـمید

دستــم به دستـش دادم و از تب ،تب سردم

بی آنکـه هـذیان بشـنود از مـن کمی فهمید

بخـتت بلـنده... ها گلو! چشمون دشمن کور

راز تــونـه گـفــتـم  پریـنــو آدمــی  فـهـمید

هی گفت از هر در سخن ؛  از آب و آیینه

از مهـره  مار و طلسم و هر چه می فهمید

بـا اینهـمـه او کــولی خــوبی نخــواهـد شـد

هـرچـند از باران چشـمـم  نـم نـمی  فهمـید

مــی خـــوانــد از آیـیـــنه راز مــاه را امـا

یک عمـــر من آواره اش بودم، نمی فهمید

هدیه لشهدا العراق

الغربه ماتنراد بس والله مجبور

شایف عدل یختار یسکن بلگبور

 

ياصياد السمج صدلي بنيه

واريدنه نقيه وميه بالميه

وماريدا سمج من نهر دجله تجيب

نهر دجله انترس شبان شيعيه

وكل جثة بنيه وشاب ياصياد

اذا موملك صالح يعني حوريه

وياصياد انصحك انته والوياك

نصيحه بكل اذان تحطه ترجيه

لازم بالبلم مايمشي كل صياد

لان يسحك الروس برجل مرديه

وتدري انته الجثث مفصوله عن الروس

وخاف يروح راس الغير راعيه

يصياد السمج تذكر كبل بالصيد

من تصيد وانته تغني باغنيه

بعد اذن النهر ماتطرب عله الصوت

هسه عله النهر كوم اقره لطميه

يصياد السمج هذا السمج مغشوش

شارب دم هلي وماشارب اميّه

يصياد التصيده ينكس النه الروس

ولو مرات صيدك اهون شويه

بس بالك بنات اهواي جوّه الماي

بلايه اهدوم ذبوه الوهابيه

وياصياد احذرك من تريد تصيد

خاف تصيد سمجه وتطلع بنيه

ويصياد الجثث صيد النه جثت شاب

عمره 18 واحلامه ورديــــــــــــــــه

طالبته المدارس والمدير يكول

النتايج طلعت ومقبول كليه

ويصياد وطلب من عندك يطلبون

واذا انته شريف بساع نفذه الهم

بدل ماتذب سليه وتريد تصيد

كوم اكسب ثواب وجفن ذب الهم

يصياد الجثث طوفت فوك الماي

ياصياد امانه عليك ركبهم

واكتب عالبلم مأجوره يابغداد

وابد والله ولدج ننسه عملتهم

بعد ماتنسمع منصوره يابغداد

بس مدهوره نسمع من مصايبهم

يصياد الفتن من جوه راس الماي

وصيّه النهر دجله تكله صالحهم

بغداد الكرخ واهل الرصافه اخوان

بس الذنب ذنبه اشلون يفصلهم

زندگی

زندگی یک نردبان منحنی ست
عاقبت این نردبان افتادنی ست
لاجرم هرکس که بالاتر نشست
استخوانش سخت ترخواهد شکست
*****
گفته بودی فردا
پشت این پنجرها
غنچه ای می روید
وکسی می آید
روشنی می آرد
اکنون
دیرگاهی ست که من
پشت این پنجرها
بیدارم
ولی اینجا حتی
بوته خاری هم نیست
من دگرمی دانم
خانه ام تاریک است
وهمواره بی تو آسمان بارانی است  *****                                                                                                                              این همه خونی که دنیادردل مامی کند
جای ماهرکس که باشد ترک دنیا می کند
هرزمان گویم که من هم ترک دنیا می کنم
چون که فردا می شود فرداوفردا می کنم...

این پنجتا رو بخون

گفتمش آغاز درد عشق چيست؟..... گفت آغازش سراسر بندگيست ......گفتمش پايان آن را هم بگو...... گفت پايانش همه شرمندگيست ........گفتمش درمان دردم را بگو...... گفت درماني ندارد، بي دواست ....گفتمش يک اندکي تسکين آن...... گفت تسکينش همه سوز و فناست

 

اي شب از روياي تو رنگين شده سينه از عطر تو هم سنگين شده اي به روي چشم من گسترده خويش شاديم بخشيده از اندوه بيش همچو باراني كه شويد جسم خاك هستي ام ز آلودگي ها کرده پاک اي طپش هاي تن سوزان من آتشي در سايه مژگان من اي مرا با شور شعر آميخته اين همه آتش به شعرم ريخته چون تب عشقم چنين افروختي لاجرم شعرم به آتش سوختي اي دو چشمانت چمنزاران من داغ چشمت خورده بر چشمان من بيش از اينت گر كه در خود داشتم هر كسي را تو نمي انگاشتم

 

عشق آتش است ،اما آتشي سرد . با وجود اين بايد در اين آتش سوخت،اين آتش فقط براي تطهير کردن مي سوزاند، ناخالصي است آن چه ميسوزد و آنچه ميماند، طلاست. نگران رنج عشق هم نباش زيرا خواهان خراب کردن توست تا دوباره آبادت کند. فراموش نکن دانه بايد شکسته شود و گرنه درخت چگونه ميتواند متولد گردد؟؟! رود بايد به انتها برسد و گرنه چگونه ميتواند به دريا ملحق شود ،پس راحت باش و در عشق بمير! و گرنه چگونه

 

من پذيرفتم شکســــــــت خويش را پندهاي عقل دور انديش را من پذيرفتم که عشق افسانه است اين دل درد آشنا ديوانه است ميروم از رفتن من باش شــــــــــــاد از عذاب ديدنم آزاد باش گر چه تو زودتر از من ميـــــــــــروي آرزو دارم ولي عاشق شوي آرزو دارم بفــــهـــــمي درد را تلخي برخورد هاي سرد را

 

جاده بی انتهاست می دونم مرگ هم سهم ماست می دونم قسمت چشمای بارانی گریه ای بی صداست می دونم مادرم با نگاه خود می گفت زندگی اشتباست می دونم یک نفر باز بهانه می گیرد در دلش جای پاست می دونم همسفر به فکر رفتن و دل در غم جاده هاست می دونم می سپارم تو را به آیینه ها چون که بی ریاست می دونم ما به جرم نکرده می سوزیم زندگی بی وفاست می دونم

قبله

جدم من الحدائق قصن قبله

           الیه و صار  کعبه  نور  قبله

               جمع شفته وشبکنی ایرید قبله

                     رشفنی شفت بشفافه المنیه

ابوذیه و دارمی من شعرا عبادان

حلالک
یمن چل عسل بل شفه حلالک
الگلب رادک او باب الحب حلالک
انطیتک روحی من صارت حلالک
بعته او فضلت غیری علیه

سید ناظم الهاشمی

صدگنی ما ناسیک دومک عله البال

هم شفت واحد عاش لو گلبه ینشال

..................................................

اعصر سواد العین واکتب حروفک

و اخسر علیک الروح بس کون اشوفک

 

 

 

 

افتاد درختی

افتاد در ختی مرد جنگل که نمی داند

یک زنجره در سوگش افسوس نمی خواند

حالا که در ختان را جنگل به درو داده

ای کاش خدا جنگل با صاعقه سوزاند

شبها که تن جنگل از گامها خالیست

یک شب پره ای حتی در خانه نمی ماند

صد دیم پر از پنبه دستار اگر گردد

خونی که فرو چکد از شاخه نخشکاند

زخم تو و من کاری صد ساقه تبر خورده

دانی که خود جنگل پندار نرنجاند

 

 

 

داد می زد نان خشک نمکی

برف باریده بر روی و سر کمکی

این همان آبرو داری جبر است

تا نگردد دستهای غلط کمکی

درب ها می شوند یک یک باز

خنده هایی ز روی ناز الکی

کاش می شد دراز به سوی او دستی

جرعه ای آب استکانی خنکی!

کودکی گاه می کند نگاهی تلخ

گاه هم سخره و خنده زنکی

عشوه ها می کند زنی هرزه

مردکی می کند نگاهی چپکی

کودکی در شعاع کوچه گداست

نمکی می دهد به دست او پفکی

مرد عینک زده سوار سمند

می زند چرخ او را خرکی

می شود پهن در تن کوچه

خرت و پرتی حقیر کجکی

آه ای خدای آشکار و نهان

بازگو تو کجا می پلکی

من شمع آهم

 

دل از من شیشه از تو سنگ بهتر

 فراق از تو دو پایش لنگ بهتر

بیا ساز دلم را سخت بنواز

در این جنگ و گریز آهنگ بهتر

 

من شمع آه آلوده ام هر گز فراموشم نکن

با آه های سرد خود بیهوده خاموشم نکن

از زخمهای کهنه ات لختی نیاساید دلم

دیگر دروغ ای مهربان پیوسته در گوشم نکن

تو خستگیهای مرا با من گذار و در گذر

من مات عشق وماتمم با غم هم آغوشم نکن

یکبار دیگر با نمک با خود ببر چشم مرا

در عمق چشمان خودت محتاج چاووشم نکن

گیسوی شب سانت مرا برده است تا کفر سیه

چشم سیاهت را مگیر از من سیه پوشم نکن

کالا نکن این عشق را شاید ضرر کردی بسی

خاموش کردی شمع من اما فراموشم نکن